زیرنویس + دوبله The Pianist
«ولادیسلاو اشپیلمن»، نوازنده مطرح پیانو در ورشو، با آغاز اشغال شهرش توسط نیروهای دشمن، زندگی آرام خانوادگی را از دست میدهد. او و خانوادهاش زیر فشار قوانین شدید و تبعیضآمیز قرار میگیرند و هر روز با تهدیدهای تازه روبهرو میشوند. همزمان که ورشو در حال تخریب و آشوب است، «اشپیلمن» برای بقا مجبور به جدا…
جزئیات و تماشا
گفتوگو دربارهٔ اثر
زیبایی این فیلم قابل وصف نیست، شادی، عشق، غم، نفرت، خشم و همه نوع احساس و عواطف رو به قابل لمس ترین شکل و به طوری که گوشت و پوستتون حس کنید به نمایش میذاره، هر شخصیت این فیلم رو میشه ساعت ها درموردش فکر کرد انقدر همه چی بی نقص هست که وقتی فیلم رو میبینی حس بیننده بودن بهت دست نمیده و خودت رو درون فیلم تصور میکنی . در عین درام بودن ، لحظه ای از ریتم نمی افته . بازی شاهکار adrien brody ، فیلم برداری متفاوت ، موزیک متن مناسب ، این فیلم رو تبدیل میکنه به یک اثر ماندگار. اثری که مچاله شدن قلبت رو درونش حس میکنی . در یک کلام فوق العاده و غمگین بود.
نمیدونم چرا توی غرب انگار ادما نمیتونن عمیقا شاد باشن. انگار همیشه یه حس رنج و پوچی رو دوششون سنگینی میکنه. با این که از نظر رفاه و امنیت و اقتصاد و … وضعیت از شت هول خاورمیانه بهتره اما چرا پس؟
صاحب قلب خداست،هرآنچه غیر خدا توش جا بدی مثل مستاجر در و دیوارش رو داغون و در نهایت انسان رو به پوچی میرسونه. زندگی ما با خدا و معنویت معنا پیدا میکنه و هر آنچه در دنیاست در اختیار ما قرار گرفته تا اون دنیامون رو بسازیم و پاکی و صداقت و وفاداری و هر آنچه خدا گفته رعایت کنیم مفرح روح ماست،هر آنچه که با پاکی در تضاد باشه یعنی با روح ما که پاک هست تضاد داره و حالمون رو بد میکنه
قضاوت وضعیت روانی جوامع براساس فیلم و مدیا و اخبار کار درستی نیست و نمیشه به دید فکت بهش نگاه کرد. اگه قرار باشه اینجوری بهش نگاه کنیم، تو ایران یا فیلمهای سیاه یا ژانر کمدی همیشه پرفروش بوده و این اصلاً نشونه خوبی نیست.
اون دوستمون هم که درمورد خدا و معنویت زیر کامنت شما صحبت کرده، نگاهش باز براساس چیزیه که تو مدیا دیده و احتمالاً فکر میکنه تو کشور خودش فقط خدا و معنویت زندهاست! در صورتی که درصد مسیحیان بسیار زیادتر است کما اینکه مسلمانها هم در غرب زندگی میکنند و آنها هم به خدا اعتقاد دارن و به اندازه ما دارای چهارچوب و قوانین و معنویت هستند. پس قضاوت جامعه فقط از روی تصاویر جعبه جادویی کار درستی نیست و با دیدن یک فیلم نمیشه کل انسانها و اعتقاد و حال و هواشون رو قضاوت کرد!
شاید چون خاور میانه هنوز در پله ها اولیه هرم مازلو هستند و اونها به این دلیل که که این پله ها رو رد کردن به عالم معنا و رنج پرداختند
امتیاز من ۶.۵ از ۱۰ هستش. فیلمهای درام رو دوست دارم و از دید من فیلم درام باید یک کندی و سکوت خوب داشته باشه. بعضی افراد از فیلم درام توقع یک فیلم اکشن دارند اما باید بدونن فیلم درام نیاز به صبر و حوصله داره و شما واقعا باید یک بیننده خوب باشی. فیلم روند داستانی بسیار ساده و کوتاهی داشت که خوب بود. اگر فیلم رو دو بار تماشا کنید بهتره؛ چرا که جملات خوبی توی فیلم داره که شاید تکراری به نظر برسه اما قابل ارزش گذاری هستش. غم داشت که خودم شخصا تو فیلمهای درام دوست دارم. آدرین برودی نقش خوبی داشت و کاراکترش یک شخصیت خاصی داشت که قابل تحلیل و بررسی هستش. مفهوم فیلم رو شما باید در طول ابتدا و پایانش ببینی و نیازی به یک پایان نتیجه دهنده نداره. در کل ارزش دیدن داره.
یکی از بهترین فیلم های که دیدم
یکی بهترین فیلم های عمرم بود
شاهکار نیست. یک فیلم معمولیه پر از شعار. نمیشه گفت دیالوگ های ماندگار و قوی داره فقط یک سری شعار رو برداشتن گذاشتن تو دهن معلم که بگه. پایان فیلم به شدت بی معنیه. در کل چندان قوی عمل نشده.
خوبه و نشان دهندگی نابودی جامعه امریکا بدست نیگر هاست ( سیاهپوستان)
عالی… شدیدا پیشنهاد میشه…
خیلی خیلی قشنگ بود. دیالوگ های خوب با بازی های خوب. فقط نحوه کات و فیلمبرداریشو خوب ندیدم ولی درحالت کلی آموزنده و پر محتوا بود البته به نظر من
پر از سخنرانی های انگیزشیه.