دانلود فیلم 2019 47 Meters Down: Uncaged ۴۷ متر زیرآب: خارج از قفس

واقعاً نمی‌دونم چی بگم. این فیلم از اون چیزاست که از همون دقیقه‌ی اول معلومه قرار نیست چیزی تحویلت بده. نه داستان داره، نه منطق، نه حس، نه حتی یه اجرای درست‌وحسابی. یه فاجعه‌ی کامل از هر نظر.

کارگردانش Johannes Robertsه، که واقعاً برام سواله چجوری هنوز بهش پروژه می‌دن. با Ernest Riera این سناریو رو نوشتن که واقعاً بیشتر شبیه یه شوخی نصفه‌شب با مغز خاموشه تا یه فیلمنامه. انگار وسط نوشتن خوابشون برده یا داشتن یه چیز دیگه رو کپی می‌کردن.

بازیگرها؟ انگار از یه شوی تلویزیونی بی‌کیفیت بیرونشون کشیدن فقط چون فامیل معروف دارن.

Sophie Nélisse؟ فقط جیغ. نه حس، نه بازی، نه چیزی.

Corinne Foxx فقط چون دختر جیمی فاکسه اونجاست، همین. نه بازی بلده، نه باورپذیره.

Brianne Tju و Sistine Stallone؟ یکی دختر استالونه‌ست، یکی هم کلاً معلوم نیست برای چی اونجاست. نه دیالوگ‌ درست دارن، نه شخصیت. فقط فضا پر کردن.

جلوه‌های ویژه هم کار Matthew Gidney بود که رسماً کوسه‌هایی طراحی کرده انگار از تو بازی PS2 اومدن بیرون.
کوسه کوره، ولی هوشش از آدم بیشتره. می‌دوه، می‌پره، دیوار می‌شکونه، حتی صدا رو زیر آب می‌شنوه! رسماً قانون فیزیک، زیست‌شناسی، عقل و همه‌چی رو زده زیر سوال.

حس کلی فیلم اینه که فقط ساخته شده برای نمایش بدن دخترها تو لباس غواصی تنگ. نه تعلیق داره، نه داستان، نه هیچ چیزی که بشه بهش گفت فیلم. اگه واقعاً دلتون می‌خواد وقت‌تون تلف بشه، برید فیلم هندی ببینید، حداقل یه چیزی واسه خندیدن داره. این یکی فقط رو اعصاب می‌ره.

"47 Meters Down: Uncaged" یه توهین مستقیم به عقل و شعور بیننده‌ست.

سازنده‌ها واقعاً باید بابت این پروژه از مردم عذرخواهی کنن. اگه تا آخرش دیدین و تحمل کردین، جدی به خودتون افتخار کنین چون رسماً شکنجه‌ی سینمایی بود.

خیلی هیجانی بود

عالی بود پیشنهاد میکنم حتما ببینین